Krzysztof Hoffmann

krytyk, tłumacz. Pisze głównie o polskiej literaturze współczesnej: poezji i literaturze eksperymentalnej w perspektywie porównawczej. Tłumaczył m.in. J.H. Millera, H.U. Gumbrechta, D. Haraway. Adiunkt na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie pracuje w Zakładzie Poetyki i Krytyki Literackiej, a także kieruje Centrum Afirmacji Literatury.

Algorytmiczne

Dość szybko zgodziliśmy się, że właśnie ta grupa powinna zamykać numer. Jeśli rezonanse wywoływane przez ciało należą do tego, co „najbliższe skórze”, pierwotne, pierwsze, to algorytmy wychylają się – pozornie – ku temu co jest ciału najdalsze, co nadeszło najpóźniej, jest najbardziej sztuczne. Jeśli ciało…

*** [Recenzja Krzysztofa Hoffmana - Graniczne]

Do tej grupy zakwalifikowaliśmy utwory, które dokonują przesunięcia – czy to w skali geograficznej, czy też poprzez nakłonienie czytelników i czytelniczek do przyjęcia odrobinę choćby odmiennej perspektywy. Nawet jeśli sama kategoria liminalności nie należy już dzisiaj do ochoczo wykorzystywanego instrumentarium krytycznego, możliwość poszerzania pola tego,…

Biologiczne

Każda próba ułożenia zbioru niewspółmiernych tekstów musi z konieczności nieść w sobie arbitralność, którą od początku traktowaliśmy jako szansę na ujawnienie mniej lub bardziej oczywistych relacji pomiędzy utworami, a nie powód do serwowania usprawiedliwień (gdyż nic łatwiejszego od zakwestionowania takiego a nie innego układu). Skład…

*** [Recenzja Krzysztofa Hoffmana - Cielesne]

Cielesne jest oczywiście to, co organiczne, materialne, niekiedy wewnętrzne (jak organ) i taki był podstawowy klucz selekcji, ale etymologia przypomina że organum to narzędzie i instrument muzyczny (por. organy), szukaliśmy zatem także ciekawych współbrzmień. Proza Adama Buszka to intensywne ćwiczenie z wyobraźni somatycznej, eksploracja tego,…