Luiza Dubicka

(ur. 1994) ukończyła filologię romańską i włoską na Trinity College w Dublinie oraz Szkołę Ekopoetyki przy Instytucie Reportażu. Publikowała m.in. w „Trinity Frontier” i „Diggit Magazine”. Studiuje Sztukę Pisania na UAM w Poznaniu, gdzie pracuje nad powieścią. Publikowany zestaw wierszy stanowi jej debiut poetycki.

szew

kiedy rano padało linia piasku oddzielała turkot kół od wilków wyjących pod rzęsą rozmiar 42 na wysokim obcasie białe cienie na oczach na nich niebieski wygląda ładnie to stara sztuczka z łazienek przy rynku była za kwadrans szósta kiedy wyszła z hotelu płatne spojrzenia przeniknęły…

silt. Tolka –

pamiętam wodę, która nie chciała być rzeką, choć była lewym dopływem Liffey, i pachniała jak piwo z rozgrzanego plastiku. wieczory trzymały się skóry jak tłuszcz z budki przy moście, pod paznokciami zostawał ciemny osad od poręczy i krzyku. w szkole korytarze wypełnia mokra wełna. okna…

butin. Podlasie – Paryż

myślę o Rospudzie, prawym dopływie Biebrzy, z nazwą jak rosyjska spółka albo rosół. masz w sobie zapach dymu, który szedł z wędzarni. dni nam kapały tłustymi oczkami do kałuż. łączy nas ta sama krótka linia na dłoni, nieufność w owalnych rysach i pokracznych słowach. gdy…