Morgan Toporyński

cierpka żywica zawsze wycieka ze mnie o świcie. w jakiś specyficzny, indywidualny sobie sposób, deterytorializuję się- przegotowane grzyby, spragnione komary, więcej kwasu chlebowego. modus bycia (w): miedzianych parkach i aloesowo-arbuzowych klatkach schodowych. stosunek betonu do gleby zaciska mi się na płucach- kożuch na gruntowym mleku.

między majem a grudniem rozwarstwiam się w delirycznej wiosce, ja i oni w strefie zdemilitaryzowanej. po kilku bezsennych nocach, we Francji gnije mięso, kurczą się ściany. wtedy wszyscy w Giverny wierzą, że Światło znajdzie drogę: spieni się na winie z dzikiego bzu, skoczy nad zbożami,…