Aleksandra Kuśnierkiewicz

poetka, dramatopisarka, pracownica trzeciego sektora. Publikowała m.in. w „Tlenie Literackim”, „Stronie Czynnej” i „Tekstualiach”. Jej dramat „Pierwsze bandziorki” znajduje się obecnie w półfinale Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej. Finalistka „Połowu” Biura Literackiego (2026) i konkursu wydawnictwa Kwadratura (2026). Współtworzy kolektyw poetycki wcierka. Mieszka w Warszawie na zabój.

zaświecą się oczy

jak tę ranę zasklepić żeby coś pod nią próchniało żeby się dało zdrapać wykrztusić jakieś słowa: wszystko wiem widziałam kiedy się chce nowego smakować jak wiśni bo jest lato przez okno wpada słońce pot obrabia rzekę która musi płynąć ślina drażni gardło to ciało obce…

ściegi

przetopiła tamten wieczór w słonym przepiła jeszcze świeże zadrapanie. nie lubiła ran bo się babrzą nie trzymała na dłużej nawet supełki ciągnęła za nitkę. oderwać zrobić dziurkę żeby mogło przeświecać tak patrzę przez lamówki aż się strzępi aż nie zauważy