Nie umieraj bez kolacji (fragm.)
30 Hilda Szafranka miała drobne dłonie, lekko puszyste wargi (mała śpiąca pszczoła, rozumiesz), gładziutkie piersi-otoczaki na granicy wody i piasku. Byłam pewna, że jest wystarczająco podobna do Limy. Uczyła się szybko, drapieżnie. I tylko tak umiała wypluwać meduzy do mojej zatoki. Wybitnie strzelała z łuku.
