metoda 32
Patrzeć na swoją twarz tak długo, aż straci sens. Prosić przeszłość, by nie wpadła w złe ręce. Każde ręce coś wyłapią, coś przepuszczą. Zamordują osę na kuchennym blacie, innej pozwolą lizać arbuza.

Patrzeć na swoją twarz tak długo, aż straci sens. Prosić przeszłość, by nie wpadła w złe ręce. Każde ręce coś wyłapią, coś przepuszczą. Zamordują osę na kuchennym blacie, innej pozwolą lizać arbuza.
Jeśli zamknę lewe oko: ludzie wloką swoje cienie. Jeśli zamknę prawe oko: cienie popychają swoich ludzi. Wszyscy (i ludzie, i cienie) przyszli leżeć na wymierzonej w słońce płycie i słuchać mechanicznych ptaków. Podzielona boli mniej ta tęsknota. Jest w nas czerń i biel, bieli jest…
Ciepły oddech światła na twarzy, lepkiego światła rozgrzanej lawy w lampie z lawą. Źle czy dobrze jest kochać rzeczy jak ludzi? To, że nie słyszysz pytania, to nie znaczy, że nie padło w myśli, a język drga. Te słowa są żywe, poruszają językiem; one, nie…